Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Τελευταίες παραστάσεις για το χειμώνα 2013

Καλησπέρα, Καλησπέρα,

και κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος της σεζόν!



1. One Man Show “I Am What I Am” με τον Μοναδικό Τάκη Ζαχαράτο, στο Θέατρο Αλίκη
Πραγματικά δεν είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση τον Ζαχαράτο. Δεν ξέρω γιατί, δεν τον είχα δει πότε ζωντανά. Σε αυτή όμως την παράσταση με κέρδισε. Ήταν μια αξιοπρεπέστατη παράσταση, με σεβασμό στο κοινό. Ο Ζαχαράτος απέκτησε μια ακόμα θαυμάστρια.  Η συμφωνώ απόλυτα με την συγκεκριμένη κριτική

 2. Δαίμονες : Ροκ όπερα, με πρωταγωνίστρια την Άννα Βίσση, σε μουσική και στίχους Νίκου Καρβέλα.  Η παράσταση ανέβηκε τον Νοέμβριο του 1991. Θεωρείται η πρώτη ροκ όπερα για τα ελληνικά δεδομένα. Το Μάρτιο του 2013 η παράσταση ανέβηκε ξανά στο θέατρο Παλλάς σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Πρωταγωνιστεί και πάλι η Άννα Βίσση ενώ την πλαισιώνει ένα καστ που αποτελείται από 21 ηθοποιούς-χορευτές, ανάμεσά τους οι Εβελίνα Παπούλια (Φανταστική παρουσία). Κατά τη γνώμη μου η Εβελίνα ήταν η ψυχή της παράστασης και αυτή που έριξε την πραγματική δουλειά. Επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και ο Παναγιώτης Πετράκης.
Η παράσταση φαντάζομαι ήταν αξιόλογη το ’91 αλλά για το 2013 ήταν εκτός εποχής και λίγο πρόχειρη. Επειδή πέτυχε τότε την ανέβασαν και τώρα. Δεν θα την πρότεινα αν και επειδή έγινε τέτοιος ντόρος δεν λυπήθηκα τα χρήματα που έδωσα για να την δω.

3. Μίκης Θεοδωράκης " Ποιος τη ζωή μου". Τελευταία παράσταση για το χειμώνα του 2013 ήταν η παράσταση για τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη. Φανταστική παράσταση. Το ωραιότερο κλείσιμο της χρονιάς. Άξιζε πραγματικά να την δει κάποιος. 

Το καλοκαίρι ξεκίνησε. Φέτος,που πρέπει να μείνω στην Αθήνα, έχει αρκετές βραδυές σε κήπους με ωραίες μουσικές παραστάσεις. Ξεκίνησα με Διονύση Σαββόπουλο στον κήπο του Μεγάρου.



Εις το Επανιδείν!
 



Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Μια τρελή, τρελή σαραντάρα των Αλέκου Σακελλάριου – Χρήστου Γιαννακόπουλου



Διασκευή: Θοδωρής Πετρόπουλος
Σκηνοθεσία: Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη
Κοστούμια: Κατερίνα Παπανικολάου
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μουσική διδασκαλία: Αλέξιος Πρίφτης

Πρωταγωνιστούν: Βίκυ Σταυροπούλου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Ελένη Κρίτα, Βάσω Γουλιελμάκη, Νεφέλη Ορφανού, Στράτος Χρήστου, Κωνσταντίνος Κακούρης, Γιώργος Δεπάστας, Ivan Svitailo.


Αρχικά το έργο παίχτηκε από την Αρώνη  που ερμήνευσε την  Τζένη Πετρομιχάλη, μια χήρα που μόλις «έκλεισε» τα σαράντα αλλά όλοι της κοπανάνε ότι είναι «σαράντα και…». Καθώς είναι ‘ολίγον πεταχτούλα’, ερωτεύεται έναν γοητευτικό αλλά φτωχό βιολιστή και έρχεται αντιμέτωπη με τα αδέρφια της που θέλουν να την παντρέψουν με τον ηλικιωμένο Τζώρτζη Χατζηθωμά, πλούσιο πλην όμως κουφό εφοπλιστή. Ο έρωτας αυτός αποτελεί σκάνδαλο για τα ήθη της εποχής αλλά και την κοινωνική τάξη της ηρωίδας. Η παράσταση «έσπασε ταμεία» δέκα χρόνια αργότερα, μεταφέρεται στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» με την  Ρένα Βλαχοπούλου σε μια ερμηνεία που έχει μείνει αλησμόνητη.
Την εκρηκτική Τζένη Πετρομιχάλη ερμηνεύσε η Βίκυ Σταυροπούλου. Καλή η προσπάθεια της αλλά δυστυχώς δεν μου άρεσε το παίξιμό της. Τα αυστηρά αδέρφια της είναι ο Δημήτρης Μαυρόπουλος και η Ελένη Κρίτα, την «κολλητή» της υποδύεται η Βάσω Γουλιελμάκη  (πολύ καλή) και την οικονόμο η Νεφέλη Ορφανού (πραγματική ηθοποιός).

Η οικογένεια Παπατζάλα με χαρά σας προσκαλεί ΣΤΑ ΒΑΦΤΙΣΙΑ







Ο Σωτήρης Παπατζάλας (Νίκος Μουτσινάς) και η Βικτώρια Τρικούπη-Παπατζάλα (Ζέτα Μακρυπούλια) βαφτίζουν το παιδί τους. Στη βάφτιση θα παρευρεθούν ο αδελφός του Σωτήρη και η γυναίκα του που έρχονται από την Πάτρα για το μυστήριο, η μητέρα του Σωτήρη, που πάσχει από άνοια, η Ρωσίδα που την προσέχει (Αθηνά Οικονομάκου) και τέλος η κουμπάρα από την Αμερική .
Τι θα συμβεί στη μάζωξη όλων αυτών των συγγενών; Πόσες αντιζηλίες, διαμάχες, κρυμμένα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια; Πώς θα μπορέσουν να συνυπάρξουν αρμονικά έστω και για λίγες ώρες; Πόσο χαμηλά μπορούν να πέσουν; Και το μεγάλο ερώτημα είναι: τα Βαφτίσια... θα γίνουν τελικά;

Δεν με ενθουσίασε η παράσταση. Λόγο εγκυμοσύνης  με πήρε και ο ύπνος…. Για τα γούστα μου ήταν κουραστικό και πολύ αργό… Σε κάποιες στιγμές οι ατάκες ήταν κρύες και τραβηγμένες… Δεν θα το πρότεινα.