Καλησπέρα, Καλησπέρα,
Ήξερα ότι ο Τζίτζικα και ο Μέρμηγκας ήταν παραμύθι του Αισώπου . Αυτές τις μέρες έμαθα ότι στην Αθήνα δεν ξέρουν μόνο το παραμύθι αλλά και τα εστιατόρια!
Η ταβέρνα " Τζιτζικάς και Μέρμηγκας " σε γυρίζει στην εποχή των παλιών παντοπωλείων. Ποντάρει σε μια σύγχρονη αισθητική με τσαχπίνικες παραδόσεις. Το βράδυ της Δευτέρας που πήγαμε στην Κηφισιά ο χώρος ήτανε γεμάτος και το service άψογο. Στην είσοδο φιγουράρει μια σύνθεση από τα μάκαρόνια Misko (εποχή Ακάκιου), την πάλαι ποτέ μαργαρίνη και άλλα ωραία του παλιού καλού καιρού, ταπετσαρία με παλιές διαφημίσεις, και μπαχαρικά τυπωμένα σε καμβάδες. Το κεντρικό φωτιστικό είναι φτιαγμένο από βαζάκια. Η κουζίνα του είναι Ελληνική και σε λογικές τιμές. Έχω πάει και στην ταβέρνα στο Χαλάνδρι. Στο ίδιο concept διακοσμημένη και αυτή αλλά κυρίως έχει συνδέσεις με ήδη κουζίνας. Σε όλα τα εστιατόρια τα μαχαιροπήρουνα είναι στο συρτάρι του παλιού τραπεζίου!
Ήμασταν μια παρέα 4 άτομα και πήραμε σταμναγκάθι (τέλεια βρασμένο), φάβα, σαλάτα του Μέρμηγκα (με 10 είδη λαχανικών), σαγανάκι 4 τυριών και μια ποικιλία κρεάτων, Φυσικά ήπιαμε το τσίπουρο τους(εξαιρετικό!). Η βόλτα μας κόστισε 72 ευρώ.
Από προηγούμενες επισκέψεις αξίζει η μελιζανοσαλάτα (χωρίς έντονο κάπνισμα), το μιλφέιγ λαχανικών, και το κοτόπουλο μαστιχάτο(κανταΐφι με κοτόπουλο και σος μαστίχας). Τα πουγκάκια και τα πιτάκια είναι απλώς συμπαθή αλλά τα κεφτεδάκια φλερτάρουν με την κουζίνα της μαμάς.
Για όσους δεν κατοικούν κοντά στην Κηφισιά, ο Τζίτζικας έχει άλλα 3 αδερφάκια: στο Σύνταγμα, στα Πατήσια, και άλλο ένα στο Χαλάνδρι.
Εις το επανιδείν!
Ήξερα ότι ο Τζίτζικα και ο Μέρμηγκας ήταν παραμύθι του Αισώπου . Αυτές τις μέρες έμαθα ότι στην Αθήνα δεν ξέρουν μόνο το παραμύθι αλλά και τα εστιατόρια!
Η ταβέρνα " Τζιτζικάς και Μέρμηγκας " σε γυρίζει στην εποχή των παλιών παντοπωλείων. Ποντάρει σε μια σύγχρονη αισθητική με τσαχπίνικες παραδόσεις. Το βράδυ της Δευτέρας που πήγαμε στην Κηφισιά ο χώρος ήτανε γεμάτος και το service άψογο. Στην είσοδο φιγουράρει μια σύνθεση από τα μάκαρόνια Misko (εποχή Ακάκιου), την πάλαι ποτέ μαργαρίνη και άλλα ωραία του παλιού καλού καιρού, ταπετσαρία με παλιές διαφημίσεις, και μπαχαρικά τυπωμένα σε καμβάδες. Το κεντρικό φωτιστικό είναι φτιαγμένο από βαζάκια. Η κουζίνα του είναι Ελληνική και σε λογικές τιμές. Έχω πάει και στην ταβέρνα στο Χαλάνδρι. Στο ίδιο concept διακοσμημένη και αυτή αλλά κυρίως έχει συνδέσεις με ήδη κουζίνας. Σε όλα τα εστιατόρια τα μαχαιροπήρουνα είναι στο συρτάρι του παλιού τραπεζίου!
Ήμασταν μια παρέα 4 άτομα και πήραμε σταμναγκάθι (τέλεια βρασμένο), φάβα, σαλάτα του Μέρμηγκα (με 10 είδη λαχανικών), σαγανάκι 4 τυριών και μια ποικιλία κρεάτων, Φυσικά ήπιαμε το τσίπουρο τους(εξαιρετικό!). Η βόλτα μας κόστισε 72 ευρώ.
Από προηγούμενες επισκέψεις αξίζει η μελιζανοσαλάτα (χωρίς έντονο κάπνισμα), το μιλφέιγ λαχανικών, και το κοτόπουλο μαστιχάτο(κανταΐφι με κοτόπουλο και σος μαστίχας). Τα πουγκάκια και τα πιτάκια είναι απλώς συμπαθή αλλά τα κεφτεδάκια φλερτάρουν με την κουζίνα της μαμάς.
Εις το επανιδείν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου